راهنمای پایان درمان ارتودنسی ثابت

راهنمای پایان درمان ارتودنسی ثابت

ارتودنسی یکی از راهکار ها برای برطرف کردن نا هنجاری های فکی و دندانی است که با توجه به میزان شدت ناهنجاری بیمار بعد از گذشت طول درمان باید مراقبت هایی هم صورت گیرد تا مشکل بیمارمجددا باز نگردد و درمان وی به طور کامل صورت گیرد.

به طور میانگین بعد از گذشت 18 الی 24 ماه دوره درمانی توسط دستگاه ارتودنسی پایان می یابد و سپس باید دستگاه ارتودنسی را از دهان خارج کنید. به هنگام خارج کردن دستگاه دندان ها کمی لق بودن و برای ثابت نگه داشتن آن ها و جلوگیری از برگشت پذیری دندان ها باید از یک نگهدارنده که به صورت پلاک متحرک یا نگه دارنده ثابت است استفاده شود.

یک متخصص ارتودنسی با تجربه برای آن که نتیجه درمان ثبات بیشتری داشته باشد با توجه به موقعیت بیمار یک نگه دارنده مناسب به بیمار تجویز می کند و توصیه های لازم را به وی می دهد.

دلیل استفاده از دستگاه های نگهدارنده چیست؟

زمانی که فرد ارتودنسی ثابت انجام می دهد نیرو و فشار زیادی به بافت های لثه و دندان ها وارد می شود تا دندان ها در وضعیت مناسب خود قرار بگیرند، بعد از پایان ارتودنسی مدت زمانی لازم است تا این بافت ها سازماندهی مجددی داشته باشند. که در این مدت باید به کمک پلاک های نگهدارنده این سازماندهی را حمایت کرد.

وقتی دندان ها در موقعیت جدید قرار بگیرند با برداشتن دستگاه ارتودنسی تمایل دارند تا به حالت اولیه خود بازگردد. نگهدارنده ها این امکان را به دندان ها نمی دهند.

در کودکان و نوجوانان به دلیل رشد فکین موجب است احتمال بی نظمی دندان ها افزایش پیدا کند که این مشکل بیشتر در ناحیه فک پایین رخ می دهد. نگهدارنده ها از احتمال بی نظمی در این شرایط جلوگیری می کنند.

نکات مهم در دوره نگهداری

دقت کنید که دوره نگهداری به معنای پایان درمان ارتودنسی نیست بلکه در حفظ نتایج ارتودنسی نقش اساسی دارد. هرگونه سهل انگاری و بی توجهی در این دوره موجب می شود تا درمان شما به هدر برود.

باید به صورت منظم دوره نگهداری خود را انجام دهید. هر سه ماه یکبار با زمان تعیین شده از سوی پزشک متخصص ارتودنسی باید مورد بررسی دندانپزشک قرار بگیرید تا اگر پلاک های نگهدارنده مشکلی داشتند نواقص آن ها بر طرف شود.

پلاک ها باید به صورت 24 ساعته درون دهان قرار داشته باشند و تنها زمان غذا خوردن و مسواک زدن باید از دهان خارج شوند. طی چهار ماه به طور ثابت از این پلاک ها باید استفاده شود و بعد از آن با توجه به تشخیص پزشک این دوره درمانی کاهش پیدا میکند اما هیچ گاه نباید بدون مشورت پزشک استفاده از پلاک ها را قطع کرد.

در حفظ پلاک های خود کوشا باشید زیرا در صورت گم شدن یا خراب شدن نظم دندان های شما بهم می خورد. برای جلوگیری از تغییر شکل پلاک ها نباید آن ها را در معرض مستقیم نور خورشید قرار دهید و از تماس با حرارت و آب داغ جدا خودداری نمایید.

تاثیرات نگهدارنده

نگهدارنده ها به دو نوع ثابت و متحرک هستند. نگهدارنده های متحرک سیمی دارند که درواقع برای نگه داشتن دندان های جلو طراحی شده اند این نگهدارنده ها با وجود قابل مشاهده بودن اما مشکلات کم تری نسب به نگهدارنده های ثابت ایجاد می کنند. به هنگام استفاده از نگهدارنده های متحرک باید کمی صبور باشید. به دلیل وجود شی خارجی در دهانتان مقداری بزاق تولید می کنید و در تکلم دچار مشکل می شوید که بعد از گذشت چند روز به آن عادت می کنید و مشکل تکلمتان نیز حل خواهد شد. در نتیجه در طول این مدت نباید از گاز زدن میوه یا اشیا سفت از دندان های جلوی تان کمک بگیرید.

طول درمان دوره نگهدارنده چقدر است؟

طول دوره نگهداری بسته به میزان ناهنجاری و سن هر بیمار متفاوت بوده و گاهی پزشک متخصص ارتودنسی تجویز می کند که این دوره نگهدارنده باید همیشگی باشد. اما به طور میانگین طول درمان پلاک های نگهدارنده متحرک یک سال و با پلاک های نگهدارنده ثابت چندسال می باشد که باز هم برای افراد مختلف متفاوت می باشد.

 

امتیاز :
1 ستاره2 ستاره3 ستاره4 ستاره5 ستاره (هنوز به این مطلب امتیازی داده نشده)
Loading...
به اشتراک بگذارید :

ارسال پرسش ارتودنسی

5+3=