نگین ارتودنسی

نگین ارتودنسی

نگین ارتودنسی یا همان براکت ارتودنسی است که از قطعات مربعی شکل از جنس فلز یا سرامیک می باشند که با استفاده از چسب مخصوص ارتودنسی بر روی دندان میچسبانند.استحکام چسبهای ارتودنسی به گونه ای تنظیم شده است که در عین محکم بودن برای تغذیه عادی در انتهای درمان و زمان جداسازی نگین ها آسیبی به دندان وارد نشود و به همین دلیل باید در حین درمان از جویدن غذاهای سفت همچون ته دیگ،میوه های سفت و .. اجتناب کرد. پس از اتمام درمان،نگینها را از روی سطح دندان نیز جدا کرده و چسب باقیمانده را از روی سطح دندان برداشته و دندان پالیش می شود.

انواع نگین (براکت) ارتودنسی:

1-براکت فلزی:یکی از بهترین و رایج ترین سیستم براکت،براکت فلزی است که از مربع های کوچک و سیم فلزی تشکیل شده است.یکی از کارآمدترین سیستم براکت است که قابلیت رفع مشکلات پیچیده ارتودنسی را دارد براکت فلزی است و از نظر هزینه نسبت به براکت های دیگر ارزان تر است.

2-براکت سرامیکی:افرادی که در دوره ی درمان ظاهر لبخند برایش اهمیت دارد سیستم های نامرئی نیز وجود دارد که به آن براکت سرامیکی می گویند،براکت های سرامیکی از جنس سرامیک سفید رنگ هستند که قیمت آن نسبت به براکت فلزی گران تر است.

3-مینی براکت:مینی براکت ها شبیه براکت معمولی است و تنها تفاوت آن با براکت معمولی در این است که مینی براکت ها از نگین کوچکتری نسبت به براکت های معمولی است.

4-براکت پشت دندانی:براکت های پشت دندانی همانند برامت های معمولی است و تنها تفاوت آن با براکت های معمولی در این است که در سطح پشتی دندان ها است و در معرض دید نمی باشد و ممکن است در روزهای اول در صحبت کردن با مشکل رو به رو شود و تلفظ بعضی کلمات برایش دشوار باشد.

5-براکت دیمون:براکت دیمون مشابه براکت معولی است و تنها تفاوت آن در این است که با یک سیم و یا حلقه ی کشی در دور براکت قرار گرفته است و با نیروی بیشتری دندان ها را حرکت می دهد.

6-الاینر شفاف:یکی از بهترین سیستم درمانی است الینر شفاف است که مشهورترین آن اینویزالاین است این براکت ثابت نیست و به دندان ها چسبانده نمی شود و از پلاستیک شفاف و نامرئی تشکیل شده است.

از وظایف اصلی نگین ارتودنسی می توان به اتصال موارد مختلف به دندان اشاره کرد.به بیان دیگر نگین ارتودنسی همانند دستگیره عمل می کند که به دندانها می چسبد و آنها را به سمت مورد نظر هدایت می کند.برای هر دندان نگین ارتودنسی خاصی طراحی می شود که به نوع دندان وابسته است.روی بعضی از نگینهای ارتودنسی قلاب وجود دارد و بعضی از نگینهای ارتودنسی نیز هر شیاری دارند که سیم ارتودنسی از داخل آن عبور می کند.

نگین های معمول : این نگین ها اولین نوع در درمانهای ارتودنسی بودند و جنس آنها فولاد ضد زنگ است و در برخی از موارد از تیتانیوم نیز استفاده شده است.نگینهای دستگاههای ارتودنسی قدیم روی دندان ها چسبانده می شوند و بندهای این دستگاهها بر روی دندان های آسیا قرار می گیرند.

نگین های سلف لیگت : نگین های سلف لیگیت یا خود بازشونده گیره ای دارند که باز و بسته می شوند. این نوع نگین ها طول درمان ارتودنسی را کاهش میدهند و به علت فشار نیرو های کمتر به دندان ها درد کمتری به دندانها  وارد میشود و نیازمند تنظیمات کمتری هستند.

نگین های لینگوال یا زبانی : نگینهای لینگوال یا زبانی در پشت دندانها متصل میشودو قابل مشاهده نیستند،این نگینهای ارتودنسی به دلیل محدودیت های لابراتواری هنوز در ایران به صورت کامل وجود ندارد.

اقدامات لازم در صورت شکستن نگین ارتودنسی:

در اولین اقدام بایستی با متخصص ارتودنسی تماس گرفته شود و شرایط به او توضیح داده شود تا مشخص گردد که لازم است بلافاصله به او مراجعه شودو یا بیمار می تواند منتظر بماند. نگین ارتودنسی منجر به حرکت تدریجی دندان می شود و منجر می شود دندانها را به سمت مورد نظر خود بکشد و نیرویی ملایم به آنها وارد کند. در صورتی که به دندان نیرو وارد نشود به تدریج به موقعیت پیشین خود باز می‌گردد. این منجر می شود که زمان بیشتری نگینها در دهان بیمار بماند بنابراین طول دوره درمان ارتودنسی افزایش پیدا می‌کند.

امتیاز :
1 ستاره2 ستاره3 ستاره4 ستاره5 ستاره (هنوز به این مطلب امتیازی داده نشده)
Loading...
به اشتراک بگذارید :

ارسال پرسش ارتودنسی

1+1=